حقيقت ايشان قايل شده باشد ، وبسيارى از ايشان كتاب‌ها در مذمّت اين فرقه نوشته‌اند ، و اخبار وآثار و احاديث بسيار ، در طعن ايشان نقل كرده‌اند ، پس متمسك شدن به اينكه صاحب اشارات يا شارح آن ، و امثال ايشان چنين گفته‌اند ، يا امثال واشباه او چنين نوشته‌اند ، يا چنگ در زدن به اخبار ضعيفه ومتشابه وروايات موضوعه ، يا قرآن وحديث را مانند ملحدان به مدّعا ورأى خود تفسير وتأويل كردن ، خود را و ديگران را گول زدن و بر ضلالت افزودن است . ديگر بدان كه : اين چند گروه كه شمرديم ، وذكراند كى از عقايد ايشان كرديم ، وفرقه‌هائى كه نام نبرديم - مانند نوربخشيه ، ونقشبنديه ، وبرزخيّه ، وباخوريه ، و غير ايشان - همه به ظاهر شقى وفاجراند ، واكثر در باطن بد اعتقاد وكافراند - اگر مسلم داريم كه سنّى مسلمان است - والّا خواهيم گفت كه همه به‌ظاهر و باطن كافرند ، با آنكه بعضى از طوايف سنّى بوده‌اند كه مانند قدماى علماى شيعه به غايت انكار صوفيّه مىنموده‌اند وايشان را ملحد مىشمرده‌اند ، وبعضىاز شيعيان در ميان ايشان از روى تقيّه خود را صوفى نام مىكرده‌اند ، چون مىديده‌اند كه هر كه در ميان ايشان زنا ولواطه مىكند متعرض او نمىشوند ، و اگر زنى را متعه كنند او را مىكشتند ، ومىدانسته‌اند كه ملحدان از سنّيان ايمن مىباشند وشيعه را به هيچ وجه امان نمىدهند .